امیرمؤمنان على(علیه السّلام) ، سرآمد ارباب بلاغت و اوج قلّه افراشته فصاحت بود. زبان گویا و منطق شیواى او كه از سینه آكنده از حكمت و فضیلتش نشأت مى گرفت، نشان دهنده بخشى از علوم الهى بود كه به وسیله پیامبر اكرم(صلّی الله علیه و آله و سلّم) بدو به یادگار سپرده شده بود. خود حضرت مى فرمود :
ینحدر عنّى السّیل و لایرقى الىّ الطّیر.
سیلاب [علوم و معارف] از قلّه من سرازیر است و [توسن فكر] هیچ پرواز كننده اى به اوج [كمالات] من نمى رسد

لذا از دیر باز تا كنون، سخنان نغز و پرمغز امیرالمؤمنین، مورد توجّه همگان قرار گرفته و بسیارى از شیفتگان علم و حكمت، به گردآورى سخنان گهربار آن حضرت پرداخته اند.2 در این میان، بخصوص كلمات قصار ایشان اذهان را به خود جلب كرده است، تا بدان جا كه دهها كتاب در این زمینه نگاشته شده كه از قدیمى ترین آنها، «مأة كلمة» ابوعثمان عمرو بن بحر بصرى ـ معروف به جاحظ ـ (م255ق) است كه ترجمه و شرح فراوان از آن شده است

معروفترین كتاب جامع كلمات قصار حضرت، كتاب شریف «غررالحكم ودررالكلم» است. «دریایى پر از گوهر و آسمانى پر از انجم و اختر كه یاقوتهاى فروزان و اختران تابانش، دیدگان بیننده را در پرتو و لمعان انوار درخشانش، خیره و مات مى سازد

پدیدآورنده كتاب، قاضى ناصح الدین ابوالفتح عبدالواحد بن محمد بن عبدالواحد تمیمى آمدى (م510یا 550ق)، محدّث و قاضى شهر آمد (دیاربكر كنونى تركیه)، یكى از بزرگان علماى شیعه امامیّه بوده است.5 وى از استادان ابن شهر آشوب سروى مازندرانى بوده و اجازه روایت كتاب «غرر الحكم» را بدو بخشیده است

آوازه «غرر الحكم»، از همان زمان تألیف، طنین افكن بوده و مورد كتابت و قرائت و اجازه و استجازه واقع شده است

قدیمى ترین نسخه موجود آن، نسخه شماره 1168 كتابخانه آستان قدس رضوى است كه به سال 517ق، استنساخ گردیده است. از آن پس، نسخه هاى متعددى از كتاب، نگاشته شد و با پدید آمدن صنعت چاپ، طبع و نشر آن فزونى گرفت و بارها ترجمه، شرح، فهرست و تكمیل و تلخیص از آن انجام گرفت.


دوره ی دو جلدی این کتاب ارزشمند با شرح و ترجمه فارسی به قلم سید هاشم رسولی محلاتی 

در کتابکده ی نردبان آسمان موجود است. 

 

فهرست 30 کتاب در مورد "اميرالمومنين علي (‌ع)" را     اینجا      دریافت نمایید.