ادبیات ایران.بخش اول : ادبیات داستانی
ادبيات معني هاي مختلفي دارد. "ادبيات در معني عام غالباً به هر نوع نوشته اي گفته مي شود, مثل بخش نامه ها, اعلان ها, رساله ها و اعلاميه ها, آثار تاريخي و علمي و فلسفي و ادبي, ادبيات به معناي خاص به هر اثر عالي و ممتازي اطلاق مي شود كه در آن عامل تخيل دخيل باشد و در ضمن با دنياي واقعي نيز ارتباط معني داري داشته باشد." ادبيـات را از ديـدگـاه هاي متفاوت تقسيم بندي كرده اند. ادبيات سنتي ايران را به تبعيت از سنت عرب ها به نظم و نثر تقسيم كرده اند و اين تقسيم بندي از ديدگاه ظاهر است. تقسيم بندي ظاهر با وجود داشتن محاسني از قبيل پيدا كردن اشعار و ابيات و ... عيوبي نيز دارد. مهم ترين اين عيب ها ناتواني محقق در جستجوي تحول فكري نويسنده و شاعر است. در تقسيم بندي جديد كه بر اساس معني و مفهوم صورت مي گيرد ادبيات به چهار نوع حماسي, غنايي, نمايشي و تعليمي تقسيم شده است.ادبيات از لحاظ قالب هاي نوشتاري به انواع داستان, نمايش نامه, گزارش, خاطره نويسي, قطعه ي ادبي, سفرنامه, سناريو نويسي (در حوزه نثر) قابل تفكيك است.
داستان نويسي در دنياي امروز به همراه شعر از رايج ترين قالب هاي ادبي هستند.تاریخ داستاننویسی در ایران به سده های نخستین بازمیگردد و ادبیات کهن ما با انواع و اقسام صورتهای داستانی افسانه، تمثیل، حکایت و روایت آمیخته است؛ اما داستاننویسی جدید ایران ادامه طبیعی و منطقی این ادبیات نیست و در شیوه ی جدید داستانپردازی حتا جای پایی از این میراث کهن باقی نمانده است.
داستاننویسی به صورتی که کمالیافتهترین شکل آن رادر قالب رمان میشناسیم، به تاریخی برمیگردد که تقابل جهانبینی نو و کهنه، در فاصله ی زمانی اندکی در اروپا و در زمینههای فلسفه و دانش و هنر و ادبیات آغاز شده بود. از این زمان، رمان از رمانس فاصله میگیرد و عالمجادویی و مینوی با جهان واقعی در ادبیات داستانی تفاوت مییابد.
ادبیات داستانی و داستان کوتاه
( برگرفته از پیشگفتار کتاب داستانهای محبوب من به قلم علی اشرف درویشیان):
داستان کوتاه ، پدیدهء هنری تازه تر و جوان تری است،زیرا می توان پیدایش آن را در اوایل قرن
نوزدهم دانست.گرچه پیش از این تاریخ یعنی در قرن چهاردهم میلادی ، دکامرون اثر بوکاتچو
و قصه های کانتربری اثر چاسر و نیز در قرن هفتم هجری قمری گلستان سعدی را می توان
از لحاظ وحدت موضوع شبیه به داستان کوتاه امروزی دانست.
داستانهای محبوب من در دهه هفتاد، شصت و پنج داستان کوتاه است که در گذر ده سال
گرد آورده ام.سی داستان در جلد اول بخش یکم و سی و پنج داستان هم در جلد اول بخش
دوم خواهد آمد.علاقه من به این داستانها باعث نمی شود که دوستم رضا خندان(مهابادی)
برداشت و نقد خود را درباره ی آن ها با صراحت و روشنی بیان نکند و ننویسد.این داستان ها
به طور عمده از میان کتابها و نشریاتی برگزیده شده اند که در فاصله ی بین سال های
۱۳۷۰ تا ۱۳۷۹ به چاپ رسیده است.
کوشیده ام بیشتر داستانها از نویسندگان نسل جوان باشد و نیز نویسندگانی که
نوشته هاشان این سال ها با توطئه سکرت روبه رو بوده است.
کوششم بر این است که داستانهای محبوبم را در دهه های چهل و پنجاه و شصت و نیز
داستانهایی که بر زندگی و اندیشه ام نشانه هایی بر جای گذاشته اند برگزینم و گردآورم.
در این صورت داستان هایی برخواهم گزید از نویسندگان پیش کسوت و تاثیر گذاری چون :
محمدعلی جمالزاده، صادق هدایت، بزرگ علوی، جلال آل احمد، ابراهیم گلستان، سیمین
دانشور، بهرام صادقی، صادق چوبک ، غلامحسین ساعدی، احمد محمود، جمال میرصادقی،
منوچهر شفیانی، محمود دولت آبادی، هوشنگ گلشیری، فریدون تنکابنی، نسیم خاکسار،
عباس معروفی ، بهرام حیدری و . . .
و نیز یک جلد از این مجموعه را هم برگزیده ای از داستان های کوتاه نویسندگان خارجی از
جمله : ادگار آلن پو ، نیکلای گوگول، انتون چخوف ، گی دومو پاسان ، شروود آندرسن ، ارنست
همینگوی، گرترووداستاین، جان اشتاین بک ، فرانک اوکانر،گارسیا گابریل مارکز ، رایموند کارور
و . . . در بر خواهد گرفت. علی اشرف درویشیان
مهرماه ۱۳۷۹
این مجموعه ارزشمند که توسط نشر چشمه منتشر شده است در کتابکده ی نردبان آسمان
موجود می باشد.
اينجا مكان كسب درآمد نيست